Bilgin Otel: 2 kişilik odalarda kaldık. Odalar temiz ve genişti. Kişi başı 60 TL
Sabah kahvaltımızı Bilgin Otel'de ruh hastası köpek Limon'la birlikte yaptık.
Ruh hastası köpek Limon güneşin tadını çıkarıyor.
Kahvaltı bittikten sonra oteli terk etme vaktimiz geldi.
Elveda Kaş Bilgin Otel.
Yarım saatlik bir arayıştan sonra kamp tüpümüze kavuştuk. Artık yola çıkmaya hazırız.
Yola çıkmadan önce patatesli pide çakmayı tabi ki ihmal etmedim.
Ve yürüyüş BAŞLADI.
Saat 11:00 da başladı dendiğini duyduk ve yürüyüş gerçekten de başladı.
Likya tabelaları karşımıza çıkmaya başladı. İlk hedefimiz Limanağzı'na ulaşmak.
Karşılaştığımız manzara yürüyüşün ilk dakikalarından itibaren bizi şok etti.
Geçirdiğimiz şok bizi tüm Likya boyu sürecek bir keps çılgınlığına sürükledi.
Keps çılgınlığından kareler.
Çok iyi hissediyoruz.
Hasan'ın şımarık hareketleri yürüyüşümüze renk kattı.
Ve Limanağzı.
Yürüyüşün başında harita okumakta bazı sıkıntılar yaşadık. Mesafelere alışmak biraz zaman aldı.
Likya'nın ne kadar maceralı geçeceğine dair ipuçları yürüyüşün hemen başında karşımıza çıktı. İniş sırasında tırnağım kalktı ve kanama şov başladı. Moralimi bozmasına izin vermedim.
Ve mola. (12:30)
Bir buçuk saatlik yürüyüşün ardından ilk molamızı verdik.
Çeşitli kuru yemişlerle enerji ihtiyacımızı karşıladık.
20 dakikalık molanın ardından yürüyüşümüze devam ediyoruz. (12:50)
Bir sonraki hedefimiz A*i Çoban plajına ulaşmak. Ancak önümüzde zorlu bir parkur var.
Zorlu parkurdan kareler.
Kayalar çok keskin ve yürümek gerçekten de zor.
Kimse yat olmadan burayı geçmeyi başardık. A.l.i Çoban plajına ulaşmamız için önümüzde hiçbir engel kalmadı.
... Çoban plajında ikinci molamız. (13:40)
Seher soru işareti mutantına dönüşürken.
Plajda 1 saatlik bir mola verdik. Yürüş yapan kızlar ve alakasız bir çiftle mini dozlaştık. Ayaklarımızı suya sokup serinledik ve günün geri kalanını planladık.
Kızlardan biri denize girdikten 2 saniye sonra altındaki su fokurdamaya başladı. Kızla göz göze geldiğimizde utancından gülme krizine girmekten başka çaresi kalmamıştı.
C.m Önduygu'nun kayıp koleksiyonundan bir parça.
1 saatlik molanın ardından yola çıkmaya hazırız. Bir sonraki hedefimiz Fakdere. (14:40)
Henüz su kaynağıyla karşılaşmadığımız için suyumuzu iradeli kullanmaya karar verdik.
Her şey yolundadır.
Fakdere koyuna geldik. (15:40)
Planımız geceyi Fakdere'de geçirmekti. Ancak koyun sahibi geçen seneki işletmeyi siktir edip tek başına çökmüş buraya. Mola vermek için oturduğumuzda direk başımıza dikilip burada kamp yapmaya izin vermiyorum ona göre tarzı sikik sikik konuşmaya başladı. Suyumuz çok azaldığı için yakınlarda su kaynağı olup olmadığını sorduk. Yüzsüzce yakınlarda olmadığını, olan kaynakların da yazın kuruduğunu, nereden su bulabiliriz bilmediğini söyledi. Bunun üzerine Hasan adamın kendi deposundan su alıp alamayacağımızı sordu ve oç darlanma krizi geçirdi. Sonunda darlanarak da olsa su vermeyi kabul etti. Bu arada Kate Clow'dan iğreniyor. Sonsuz diss attı.
Adamın özel mülk aşkı tamamen köylülüğünden geliyor.
Herifi öldürüp gömdükten sonra koya çökme fantazileri eşliğinde bir şeyler atıştırdık ve tekrar yola çıkmaya hazır hale geldik. (16:05)
Yolu bulana kadar yarım saat harcadık ve sonunda nereden gideceğimizi anladık. Bu arada .li Çoban plajından bizden 5 dakika önce yola başlayan kızlar gözden kaybolarak özgüvenimizi fındık gibi kırdı.
Rotamız ölüm yokuşuyla başladı. Sık sık mola vermek zorunda kaldık. (16:45)
Oldukça taşlı ve engebeli bir yola giriyoruz. Sular azalmış ve yorgunluk artmış olduğu için moraller biraz bozuk ve darlanma hakim. Grubun modunu düşürmek istemediğimiz için kimse söylenip şikayet etmiyor.
Ölüm yokuşundan sonra inişe başladık. Zemin çok taşlı ve ayak tabanları üzgün. Planlarımıza göre deniz seviyesine inince kamp yapmaya uygun bir koy bulacağız. Hedefimiz Karmen adasının karşısındaki plaj. Geçen seneki Likya'da o tarz plajlarda su kaynağı ve kampa uygun alan bulduğumuz için ümitliyiz.
Ancak deniz seviyesine ilk indiğimizde şok yaşadık. Haritadaki mesafeleri anlamakta hala güçlük çektiğimiz açık. Yola devam etmekten başka çaremiz yok.
Saat 18:00'e yaklaşmaya başladı ve uygun bir kamp alanı bulma ümitlerimiz iyice azaldı. Kendimizi geceyi kayalık yamaçlarda tulumda kalma fikrine alıştırmaya başladık. Depresyon seviyesi artsa da herkes durumu kabullenmiş görünüyordu.
Pes etmek yasak.
Geceyi kayalıklarda geçirme fikri sadece benim hoşuma gitti.
Sonunda Karmen adası olduğunu tahmin ettiğimiz bir kara parçasıyla karşılaştık. Koyla aramızda son bir engel kalmıştı.
HAYATA DÖNÜŞ.
18:30 civarında koya ulaştık ve sevinçten aklımızı kaçırdık. Ortamdaki insanlara deli gibi el sallayıp koşturmaya başladık. Mangal yapan dayılar ve üç yabancı Likyacı kız bizi çok iyi karşıladı. Tahmin ettiğimiz gibi koyda su kaynağı bulduk. Hızlı bir şekilde kamp alanımızı belirledik ve çadırlarımızı kurup yemek hazırlığına geçtik.
Akşam yemeğinde konserve etli kuru fasulye ve bulgur pilavı partisi verdik.
Yatmadan önce ıhlamur demledik ve çadırlarımıza geçtik. Ufak bir çadır çürümesinden sonra uyku vakti geldi ve ben diğer üçlüyü bırakıp Kemsik'ten aldığım tek kişilik çadıra çöktüm.
