Dönüş

Dönüş otobüsümle aşk...

Rota açık ve net.

Bodrum Otogarı böyle bir yer

Meks Düzce'ye kaçtıktan sonra, Zorba Bodrum'da ölüm çürümesinde

Tam çürürken

Sonunda otobüsün vakti geldi

Gerçekten mütiş yerleşmiş

Molalarda menüler yine aynı.

Sabahın ilk ışıklarıyla Düzce'ye vardım. Taksiye bindikten 100 m sonra taksinin lastiği patladı. Eve yürümek zorunda kaldım.

İstanbul'a varan Atçı kepsi

Gümüşlük Mekanları

Jazz Cafe. Gündüzleri günün menüsünü müdavimlerine sunmaktan çekinmiyor.

Dönerci. Kafa Avcısı ile Yunus Emre'yi gülme krizine sokmaya yetiyor.

Gümüşlüğün emeklileri tüm gün burada çürüyorlar. Belediye Çay Bahçesi.

Gördüğünüz gibi. Ev yemeği-hamur işi şov.

Kahvaltılarda favori mekanım. Ev poğaçası kusursuz.

Vasat bir rakıcı.

Gümüşlük (Son Gün)

Öğle saatlerinde Kilimci Pansiyon'dan çıkış yaptık.

Son günümüzde sınırlı vaktimizi pansiyonumuzun yanıbaşındaki, Vedat Milor'un biricik aşkı Soğan-Sarmısak'ta geçirme kararı aldık.

Soğan Sarmısak'ta çok mutluyken...

Kapısı

Tabi ki deniz kenarında

Adını unuttuğum yunan mezesi mütişti.

Masaya bıraktığı taş baskı zeytinyağı mütişti. Fena abandık.

Et yemeği mütişti.

Fiyatlar pahalıydı.

Saat 16.00'daki otobüsüme yetişmek üzere Gümüşlük ile vedalaşıp Bodrum'a doğru yola koyulduk.

Gümüşlük (Üçüncü Gün)

Güne mütiş bir yemek partisi ile başladık.

Gümüşlük'te Tunca rasladık. Bu hikayenin detayları için ayrı bi bilog açılması gerekiyor.

Akşam takılmamız için hazırlıklara başladık. Tiksinme...

Tekel önüne çöküp pasaport partisi.

Karakolun banklarını sofra olarak kullandık. Arkamızda memur deliriyor. Ağzım?

Çok heyecanlıyız.

Sarhoş olduktan sonra Gümüşlüğün müzik dolu gecelerine aktık. Gittiğimiz mekan gündüzleri buna benzemekteydi.

Odaya dönünce Zorba'yı sinsice uyutup tekrar gecelere aktım.

Önce otelin çatısında içmeye devam ettim.

Devamında ise Club Gümüşlüğe geçtim. Gündüzleri bunlara benzemekte.

Çok değişik bir gündü.